در افسانه‌ها، «سیزیف» محکوم است که سنگی بزرگ را تا بالای کوه بغلتاند، اما هر بار به بالای کوه می‌رسد، سنگ رها می‌شود و به پایین می‌افتد، سیزیف بارها و بارها این کار را تکرار می‌کند. تلاشی بی‌پایان و بی‌نتیجه، اما در دل این فرآیند تلاش و ایستادگی معنا و ارزشی وجود دارد. سیزیف با وجود بی‌ثمر بودن...

یک فرد منتظر جهان را کندتر تجربه می‌کند، به ساعتش نگاه می‌کند، به در و دیوار، به آدم‌هایی که در گذر هستند و خودش که در سکون به سر می‌برد تا انتظارش به پایان برسد. در هنگام انتظار، زمان وارد بدن ما می‌شود و ما خود به زمانی تبدیل می‌شویم که می‌گذرد. حتی اگر به انتظارمان آگاه نباشیم هم در حال انتظار...