10. Vive ma liberté!
Description
Ongelooflijk, maar dit is de tiende aflevering en het is ook de laatste. We made it. Le temps passe si vite, zong Marcel Mouloudji en zeker in Parijs is dat zo. Maar de verhalen houden nooit op en nadat we al hoorden dat er rechtvaardige misdaden gepleegd werden, doen we er in dit einde nog een schepje bovenop. Met nieuwe rechtvaardige misdaden. Om tenslotte nog één vrouw recht te doen. Een vrouw die in New York staat, maar die in Parijs gemaakt werd. Vive ma liberté.
Knallende pistolen en karabijnen, gierende motoren en schurende banden, bevelen van schutters, gekerm van gewonden en gereutel van stervenden. In Parijs luidt een orgie van geweld de heropstanding in van een fenomeen waarvan iedereen dacht dat het uitgestorven was: de rechtvaardige misdadigers. Ze zijn terug. In de laatste dagen voor Kerstmis 1911 ontbinden de anarchistische bandits tragiques al hun duivels. Met extreem geweld houden ze de stad vier maanden in hun greep. Met een innovatief wapen ook: de automobiel. Aan het stuur: Jules Bonnot. Aan de trekker: zijn bende, La Bande à Bonnot.
De rue de Chazelles, begin jaren 1880. In tegenstelling tot wat men zoudenken, ergeren de inwoners zich niet aan het oorverdovend kloppen enslaan. Integendeel, het vervult hen met trots. In hun quartier, La PlaineMonceau, tussen Les Ternes en Batignolles, rijst uit de Ateliers Gagetet Gauthier, aan de overkant van het parc Monceau, een gedaante tenhemel. Hoger en hoger. Door de stellingen heen kijkt weldra een reusachtigevrouw over de daken van Parijs. Op haar hoofd draagt ze een kroonmet zeven pinnen. Tegen haar hart houdt ze een tablet waarin een datumis gegrift: 4 juli 1776 – the Fourth of July – de dag van de Amerikaanseonafhankelijkheidsverklaring. Hoog boven haar hoofd houdt ze een fakkel.Om de wereld te verlichten. Zoals de Eiffeltoren in 1889 het symboolwordt van Frankrijk, zo wordt zes jaar eerder het Vrijheidsbeeld, eencadeau van de Fransen aan de Amerikanen, het symbool van een heelcontinent. Noord-Amerika.
Stemmen: Dirk Velghe en Rik Van Puymbroeck
Scenario en regie: Karel Dierickx
Montage: Stef Lenaerts
Mix en muziek: Jordan Hudson
Alle originele muziek werd gecomponeerd en gearrangeerd door Jordan Hudson.
In deze aflevering horen we ook fragmenten uit:
'Suite Bergamasque, L.75_III_Clair De Lune', Claude Debussy
'Waltz No. 3 in A Minor Op 23 No 2', Frédéric Chopin
'Foster Favourites Medly', Stephen Foster
'Apres un Reve Op 7 No 1', Gabriel Fauré
'Requiem For 3 Cellos and Piano, Op 66', Frédéric Chopin
'Give Me Your Tired, Your Poor', Tekst: Emma Lazarus, Muziek: Irving Berlin
See omnystudio.com/listener for privacy information.
Hier begint het, de grote tocht door en naar De ziel van Parijs. Voor wie het boek las, zorgde dit alleen maar voor honger naar meer. Wie het boek nog niet las, kan hier beginnen te proeven. Vandaag op het menu: het verhaal van Rose Valland, een vrouw voor wie de kunstwereld een standbeeld zou...
Published 08/16/22
‘Vaut le détour’ lees je in Franse reisgidsen, maar dat lees je natuurlijk niet over Parijs. De stad zal door niemand overgeslagen worden en staat eeuwig in de Franse toeristische top 10. Maar binnen de hoofdstad zélf is het altijd kiezen waar je heen moet en dan is een echte kenner welkom om je...
Published 08/16/22